مىيازد ؛ از اين رو كسى همانند من ، با فردى همانند او بيعت نخواهد كرد . 2 - و در برابر فريبكارى يكى از مهره‌هاى كهنه كار استبداد كه او را به بيعت با رهبر رژيم اموى وسوسه مىكرد ، فرمود : « إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ و على الاسلام السّلام اذ قد بليت الامّة براع مثل يزيد . . . . » « 1 » ديگر بايد فاتحهء اسلام و مسلمانى را خواند و با آن وداع گفت ، آن گاه كه جامعه و مردم دچار زمامدار و رهبرى همانند يزيد گردند . 3 - و در برابر خير خواهى و چاره انديشى محمّد حنفيه فرمود : « يا اخى ! و اللَّه لو لم يكن في الدّنيا ملجأ و لا مأوى لما بايعت يزيد . . . . » « 2 » اگر در كران تا كران گيتى پناهگاه و نقطهء امنى برايم پيدا نشود ، باز هم با يزيد و نظام بيداد و فريب او بيعت نخواهم كرد . و نيز در قربانگاه عشق در برابر تقاضاى دشمن ، حسرت را بر دل آنان نهاد و خروشيد كه : « اما و اللَّه لا اجيبهم الى شىء ممّا يريدون حتّى القى اللَّه و انا مخضّب بدمى . » « 3 » هان ! به هوش باشيد ! به خداى سوگند هرگز به خواستهء ظالمانهء آنان پاسخ مثبت نخواهم داد تا در حالى پروردگارم را ديدار كنم كه به خون خويشتن در راه او و نجات و آزادى بندگانش از بند بيداد رنگين شده باشم . گفتنى است كه اين واكنش شجاعانه و تفكرانگيز در برابر بيعت خواهى زورمدارانه بدان دليل است كه رژيم اموى با اين كار ، افزون بر همه جنايت‌ها و حق‌كشىها و بدعت‌هاى رسوايش به نام دين ، در حقيقت به سه بدعت بزرگ و رسوا نيز از حسين عليه السّلام گواهى و امضا مىخواست : الف ) بدعت بزرگى چون به رسميّت شناختن رهبرى يك عنصر فاسد و خودكامه و سفاك و ناآگاه و مرزناشناسى چون يزيد در جامعه اسلامى . ب ) بدعت خطرناك به رسميت شناختن به كف گرفتن زمام امور جامعه با زور و

--> ( 1 ) - لهوف ، ص 12 . ( 2 ) - مقتل ابى مخنف ، ص 15 . ( 3 ) - مقتل الحسين ، مقرّم ، ص 239 .